Saloni.ca Archive

Αν δεν υπήρχε η φωτογραφία του Ιορδανίδη, η πρώτη, της κατοχής, θα ήταν ακόμη πιο όμορφη. Καταγράφοντας την ερημιά της οδού Μητροπόλεως με το ναό να δεσπόζει επιβλητικός στη μια, υποβλητικός στην άλλη.

Ο Δαυίδ Μπράβος ανακάλυψε και παρουσιάζει τον άγνωστο μέχρι σήμερα θερινό κινηματογράφο “Κυβέλεια” στη Λεωφόρο Νίκης, γωνία με Κομνηνών. Λειτούργησε για 3 καλοκαίρια από το 1930 έως το 1932 ως Κυβέλεια και από τον Αυγουστο του 1938 μεχρι το 1940 ξανάνοιξε ως “Μεντιτερρανέ”. Τα αποσπάσματα από την εφημερίδα “Μακεδονία” του 1930 και του 1932.

Λήψεις από τον μιναρέ του Τσαρσαμπά (Carsamba Camii), Αριστοτέλους και Ευριπίδου.

Λήψη από το εσωτερικό του νοσοκομείου Χιρς (Ιπποκράτειο), με την σφραγίδα του νοσοκομείου στην πίσω πλευρά της κάρτας

H πλατεία Ελευθερίας σε μια πολύ συγκεκριμένη χρονική στιγμή – έχουν κατεδαφιστεί τα κτίρια αριστερά από το γωνιακό 'Όλυμπος Παλάς' του Αχμέτ Καπαντζή αλλά το 'Όλυμπος Παλάς' των 5 ορόφων του Μεχμέτ Καπαντζή δεν έχει αρχίσει να χτίζεται ( πρέπει να ολοκληρώθηκε το 1911). Επιμέλεια Θόδωρου Νάτσινα.

Προέλευση καρτποστάλ “Ενθύμιον Θεσσαλονίκης”.

Η απεικόνιση ενός μικρού τετραγώνου. Βελισσαρίου-Αετορράχης-Σπάρτης-Μπιζανίου. Από την πράξη τακτοποίησης 747-1936 και από τον αέρα 5 χρόνια μετά, σε μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή, όταν τα ονόματα πρέπει να αντιστοιχούν σε πραγματικότητες. Ορθόδοξοι, εβραίοι, αρμένιοι να μοιράζονται αυλές, βλέμματα και φωνές. Οι αριθμοί της πράξης και τα σχεδιαγράμματα αντιστοιχούν ακριβώς στα σπίτια της φωτογραφίας (συλλογή Μηνά Δρεστηλιάρη).

Μια καλλιτεχνική προώθηση από το Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γεννάδιο, το 1924, σε παρουσίαση Νίκανδρου Καστανίδη. Το Δεκέμβριο του 1924 ο μητροπολίτης Γεννάδιος υπέβαλε αίτημα στο Δήμο Θεσσαλονίκης να αγοράσει μερικούς πίνακες από την έκθεση του ζωγράφου Σπύρου Παπαλουκά, που πραγματοποιήθηκε εκείνον τον καιρό στη Θεσσαλονίκη. [βλ. Χεκίμογλου, Ε.: Ο Νικόλαος Μάνος και ο Μεσοπόλεμος στη Θεσσαλονίκη, εκδ. University Studio Press, 2010, σελ. 201]

Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Γεννάδιος (1868-1951) Σπύρος Παπαλουκάς (1892-1957) Το 1923, επισκέφθηκε το Άγιο Όρος, όπου έμεινε για έναν ολόκληρο χρόνο (Νοέμβριος 1923-Νοέμβριος 1924) ζωγραφίζοντας το τοπίο, μελετώντας την βυζαντινή ζωγραφική και κάνοντας αντίγραφα από πολλά έργα εκκλησιαστικής τέχνης. Ένα μέρος από την παραγωγή αυτή εκτέθηκε το 1924 (από 24/12/1924 μέχρι 26 /1/1925) στην Θεσσαλονίκη, σε μία διαμορφωμένη αίθουσα του καφενείου του Λευκού Πύργου. 24/12/1924-26/1/1925 [Από τη διδακτορική διατριβή: ΟΙ ΚΑΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1912-1967, τόμ. Β' της Αικ Κιλεσοπούλο, ΑΠΘ, 2006, σελ. 80] Η έκθεση έγινε σε αίθουσα του κήπου του Λευκού Πύργου. Η αίθουσα της έκθεσης πινάκων του Σ. Παπαλουκά στον κήπο του Λευκού Πύργου, Θεσσαλονίκη [Από τη διδακτορική διατριβή: ΟΙ ΚΑΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1912-1967, τόμ. Β' της Αικ Κιλεσοπούλου, ΑΠΘ, 2006, σελ. 80] Ο πίνακας “Μεγίστη Λαύρα, η φιάλη” του Σ. Παπαλουκά, από την έκθεση ζωγραφικής της Θεσσαλονίκης Ο πίνακας: Κατακάλου, του Σ. Παπαλουκά στην έκθεση της Θεσσαλονίκης

H φωτογραφία δεν είναι ιδιαίτερα παλιά -είναι του 1971- αλλά φαίνονται κάποια κτίρια στην πλατεία Ελευθερίας που θα πίστευε κανείς ότι θα είχαν εξαφανιστεί παλιότερα, πχ δίπλα στο Ritz (που και αυτό είναι υπό κατασκευή) και το γωνιακό Τσιμισκή και Βενιζέλου.

( Eski Seray ή Seray Atik Camii).

Μια μικρή παρουσίαση, σε επιμέλεια Νίκανδρου Καστανίδη. Γύρω στο 1959 [Αναρτήθηκε από τον κ. Βασίλη Σεραφίδη, ΠΦΘ, 7-6-2016] Περίπου 1961 [Αναρτήθηκε από τον κ. David Bravos, ΠΦΘ, 2-5-2016] Απέναντι από την Καμάρα, προς τη θάλασσα [Από το βιβλίο “Η ‘χαμένη’ Εγνατία της Θεσσαλονίκης” των Γ. Αναστασιάδη, Ε. Χεκίμογλου, εκδ. Univesity Studio Press, 2001, σελ. 184] Κάποιο ίχνος της γωνίας της Εγνατίας και με τη σημερινή Γούναρη, γύρω στο 1940 [Από το βιβλίο “Ο Νικόλαος Μάνος” του Ε. Χεκίμογλου, εκδ. University Studio Press, 2010, σελ. 449]