Saloni.ca Archive

Ομαδα ερευνας για την παλια Θεσσαλονικη

Τελικά η λεζάντα της κάρτας ήταν ακριβής. Ένα ρωσικό μοναστήρι, στην ΝΑ γωνία Αγ. Νικολάου και Νίκης.

Από τον Δαυίδ Μπράβο

Η απόδειξη από σημειώσεις του γιατρού Paul Albarel από 29/4 έως 7/5 του1917, που μας έδωσε ο Bernard Maurice.

“Rien d'intéressant à signaler pendant cette période si ce n'est la question toujours à l'ordre du jour de la relève. Le 2 mai je suis allé trouvé le Dr Corbel pour lui demander si j'avais des chances d'obtenir une permission. Je ne lui ai pas caché que j'avais l'intention de rentrer en France. Il m'a prié d'attendre une quinzaine de jours et de revenir le trouver car on attend des médecins pour commencer la relève. Les bateaux-hôpitaux recommencent à arriver ; les confrères qui doivent venir nous relever, arriveront, parait-il, avec le bateau-hôpital l'Asie. Hier, il y a eu une grande manifestation grecque, on a prononcé la déchéance du roi. Ce matin, il est arrivé de nombreuses troupes grecques. Elles ont commencé à donner sur le front, car il est arrivé aujourd'hui 47 blessés grecs. L'offensive aurait donc commencé. Ce matin je suis allé visiter le monastère russe qui se trouve sur le quai Nikis. L'extérieur ressemble à une maison quelconque et l'intérieur ne donne pas l'impression d'un couvent. L'église est au second étage. Le retable est en bois doré. Les icônes sont très jolies et très fines. Garde à midi – travail ordinaire – il arrive des blessés de l'Armée Venizeliste, ce sont les premiers.”

Η φωτογραφία από τον τελευταίο όροφο της Νέας Ισραηλιτικής Λέσχης, δηλαδή. μετά τα τέλη του 1910.

Πρόκειται λοιπόν πράγματι για ρώσικο μοναστήρι που βρισκόταν στην Αγ. Νικολάου ανάμεσα στη Λ. Νίκης και την Βουλγαροκτόνου -και το κτίριό του υπάρχει σημειωμένο χωρίς κάποια άλλη αναφορά και στο τοπογραφικό του 1919 που αντιστοιχεί στην εικόνα της πόλης πριν την φωτιά (αριστερά-σε απόσπασμα από τον χάρτη που έχει επεξεργαστεί ο Κιθαρωδός), ενώ διακρίνεται καθαρά και στην επιχρωματισμένη αεροφωτογραφία (δεξιά). Το κτίριο εντοπίζεται, πιθανόν χωρίς πολλές ζημιές από τη φωτιά, και στην γνωστή αεροφωτογραφία με τις σημειωμένες συναγωγές. Το “κιόσκι”, που σημειώνει ο Δαβίδ Μπράβος, στη γωνία δίπλα από τα μαγαζιά πιθανόν να ήταν η είσοδος στον κήπο του μοναστηριού. Το 1899 χρησιμοποιούνταν ως ρώσικο προξενείο. JdS 25/9/1899

Ο Σπύρος Αλευρόπουλος όταν είχε πρωτοαναρτήσει αυτήν την κατοχική φωτογραφία της Ερμού, της είχε δώσει σαν συνοδευτικό τίτλο τη λέξη ¨Κίνηση”. Την κρατήσαμε κι εδώ. Καλοκαίρι είναι, συγχωρούνται και ωραίες φωτογραφίες και παραδοξολογίες.

Τσιμισκή 68, στη μέση περίπου του οικοδομικού τετραγώνου μεταξύ Κούσκουρα κι Αγίας Σοφίας Η πολυκατοικία κτίστηκε το 1929 και ιδιοκτήτης της ήταν ο υφασματέμπορος Χρήστος Τσιούλης, από την Κλεισούρα.

Από τον Νίκανδρο Καστανίδη.

Σήμερα 1945 1949 περίπου Γύρω στο 1950 Γύρω στο 1958 Γύρω στο 1960 Αναρτήθηκε από τον κ. “Christos Kipouras‎”, ΠΦΘ, 17-5-2017 Σήμερα

Οι φωτογραφίες ενός άλμπουμ σχετικά με το εβραϊκό νεκροταφείο από την Εθνική Βιβλιοθήκη του Ισραήλ. To URL του άλμπουμ είναι http://rosetta.nli.org.il/delivery/DeliveryManagerServlet?dps_pid=IE23602026&fbclid=IwAR1G2_ygRUvWYifieR1K64pZvyb6zE2JOSXHuW1HpyYKkfgzAKmPmr_eqEc

Ο εντοπισμός από τον Θεόδωρο Νάτσινα. Ο τίτλος θα μπορούσε να είναι Οδηγίες βεβήλωσης ενός αρχαίου νεκροταφείου. Οι φωτογραφίες μιλάν από μόνες τους.

Στον Αγ. Δημήτριο Στον Αγ. Δημήτριο Στον Αγ. Δημήτριο Στον Αγ. Δημήτριο

Διθέσιο ασθενοφόρο ενός ίππου. Μεταφορά τραυματιών στον Α' παγκόσμιο στο μέτωπο της Μακεδονίας. Αναρωτιέμαι αν μετέφεραν τους τραυματίες έτσι ως τα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης ή αν χρησιμοποιούσαν αυτά τα καημένα ζώα μόνο σε διαδρομές που δεν μπορούσαν να έρθουν άλλα ασθενοφόρα. Από ημερολόγια στρατιώτη του ΑΠΠ http://laxanas.blogspot.gr/2013/12/stuart-roberts-1.html http://www.14-18.it/periodico/IEI0112225/1916/giugno/83

Από τον Θωμά Νεδέλκο

Η καπναποθήκη Salonica Οδός Πτολεμαίων Ε. Μοδιάνο 1924 Αρχείο Εταιρείας Salonica.

Ένα μικρό αφιέρωμα στην Αρετσού μέσα από ασπρόμαυρες καρτ ποστάλ, σε επιμέλεια Θόδωρου Νάτσινα

(με βάση την ημερομηνία που έχει γραφτεί στην φωτογραφία).

Η εικόνα προέρχεται από την έκδοση ¨Ενθύμιον από τη ζωή της Εβραϊκής κοινότητας”. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το σχόλιο του/της Ρ.Μ. με τις ονομασίες των συντεχνιών των χαμάληδων και το εξειδικεύσεων τους. Θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον αν βρεθούν περισσότερες πληροφορίες για την οργάνωση αυτών των συντεχνιών.

Μια μικρή ιστορία στην ιστορία της Μετεωρολογίας του Πανεπιστημίου μας. Πριν αρχίσει να λειτουργεί το Μετεωροσκοπείο της Θεσσαλονίκης, δηλ. πριν το 1954, υπήρχε, από το 1930, ένας μικρός Μετεωρολογικός Σταθμός στην οροφή της Φιλοσοφικής Σχολής. Στην κατοχή οι Γερμανοί εγκατέστησαν ένα Θαλάσσιο Μετεωρολογικό Σταθμό σε μία παραθαλάσσια κατοικία κοντά στην Ηλεκτρική Εταιρεία. Όταν αυτοί έφευγαν από την πόλη, τότε ο Γερμανός διοικητής αυτού του Σταθμού, Georg Eckert (1912-1974), θέλησε να χαρίσει τα επιστημονικά του όργανα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Οι Πανεπιστημιακές, όμως, αρχές δεν δέχτηκαν αυτή την προσφορά και μόνο ύστερα από παρέμβαση του ΕΛΑΣ, υποχώρησαν και τα δέχτηκαν.

Στις αρχές δεκαετίας του 30, ο θερινός κινηματογράφος “Καραβάν Σεράι” εντοπίζεται από τον Δαυίδ Μπράβο στο μέγαρο του πρώην δημαρχείου, πριν χτιστούν όλοι οι όροφοι. Στη φωτογραφία πρέπει να διακρίνεται και η οθόνη του.