Από το γαλλικό Βοηθητικό Νοσοκομείο 1 (Hôpital Auxiliaire No.1 ή Hôpital Lyonnais κάτω από τη βίλα Αλλατίνη είχαμε μία κοντινή φωτογραφία που δημοσιεύσαμε εδώ: https://archive.saloni.ca/1088.
Παρουσιάστηκε σε δημοπρασία ένα άλμπουμ που έχει αρκετές φωτογραφίες, πιθανολογώ από το στήσιμο και την λειτουργία του νοσοκομείου. Τουλάχιστον αν όχι όλες, οι πιο πολλές.
Από χάρτη που είχε την καλωσύνη ο Bernard Maurice να μας δείξει, φαίνεται καθαρά ότι υπήρχαν δύο νοσοκομεία κοντά στη βίλα Αλλατίνι. Το Hôpital Lyonnais και το Hôpital Herriot . Οι φωτογραφίες πρέπει να αφορούν κυρίως το πρώτο, αλλά δεν αποκλείεται να περιέχονται και λήψεις του δεύτερου.
Σ' αυτή και στην επόμενη οι μύλοι Αλλατίνι στο βάθος
Στο βάθος η βίλα των αεροπόρων
Όπως κι εδώ
Η βίλα Αλλατίνι
Ένας σκύλος που όπως φαίνεται και από τις επόμενες ίσως ήταν η μασκότ του νοσοκομείου
Σχόλιο του κ. Βλαχόπουλου:
Εδώ φαίνεται ένας διαφορικός μηχανισμός με επιβράδυνση του κατακόρυφου άξονα. Η διάταξη γραναζιών και αξόνων μοιάζει με του ανεμόμυλου. Πιθανόν να πρόκειται για κάποιο σύστημα που χρησιμοποιεί την αιολική ενέργεια.
Ίσως επίσκεψη του Σαράιγ
Ίσως ο διοικητής του στρατοπέδου
Φωτογραφία από το αρχείο της Mary Matthews που φιλοξενείται στο κολέγιο Mount Holyoke, Massachusetts. Ο φακός περνά από τη Γερμανική Σχολή στη οδό Φράγκων 5, διασχίζει κάθετα την Εγνατία περνώντας απέναντι στην οδό Παπαρρηγοπούλου καταλήγοντας στην πλατεία Πλατάνου. Αριστερά μας αποκαλύπτονται για πρώτη φορά τμήματα των κτιρίων στη ζυγή αρίθμηση της οδού Φράγκων.
Χαμόγελα στην Αντιόχου. Η Σκοτσέζα νοσοκόμα Annie .J. Allan κατά την παραμονή της στη Θεσσαλονίκη φαίνεται να επισκέφτηκε την άνω πόλη και φωτογράφισε μερικές από τις γειτονιές της. Κοιτάζοντας τον νότο, στο ύψος της Χαβρίου και τον φακό να κατρακυλά μέχρι την πρώτη γωνία της οδού αποκαλύπτεται μια φωτεινή Αντιόχου του 1916. Σήμερα η πρώτη οικία αριστερά στέκεται ακόμη όρθια.
Φωτογραφίες και πληροφορίες από την αποδελτίωση επιμελήθηκε η Μάρα Νικοπούλου από εδώ. https://archive.saloni.ca/1693 Πηγή: Royal College of Physicians and Surgeons of Glasgow.
Αναρτήθηκε τον Φεβρουάριο του 2021 από τον Γιάννη Σιδηρόπουλο στις ΠΦΘ ασχολίαστη.
Απόσπασμα από video που βρίσκεται στα Γαλλικά αρχεία. Ο κίτρινος κύκλος καθορίζει τη θέση του φωτογράφου και το βέλος την κατεύθυνση του φακού.
Η θέση του φωτογράφου στο διάγραμμα του σχεδίου πόλεως με αριθμό φύλλου 47 / Νοέμβριος 1931.
Σύγχρονη φωτογραφία ακριβώς από το ίδιο σημείο τον Ιούνιο 2016.
Στην Απ. Παύλου, ακόμη μια ψηφίδα στο παζλ της χαμένης πόλης. Ο οπερατερ KF του Γαλλικού Φωτογραφικού Τομέα, τον Μαρτιο του 1917 παίρνει αυτήν τη λήψη λίγο πριν το παντοπωλείο που είχαμε δει στην φωτογραφία του Gaston Cherau εδώ, ακριβώς πριν 2 χρόνια:
https://archive.saloni.ca/1127
27η ΔΕΘ, 1962. Στεκόμουν σε ένα μπαλκόνι διαμερίσματος στην οδό Αγγελάκη 23, κρατώντας μία Praktika με φακό Tessar. Για πρώτη φορά έβαλα copyright, επειδή τράβηξα τότε τις 5 φωτογραφίες, σκανάρισα σήμερα το φιλμ με Plustek 8200i και ένωσα τις φωτογραφίες με Hugin. Και χρειάστηκε να μάθω να τα χειρίζομαι όλα. Η ανάλυση είναι αντάξια του Tessar -και του Plustek.
Να σημειώσω ότι η φωτογραφία που ανέβασα έχει μόνο τις 4 από τις 5 και “περικόπηκε” από το fb στα 150 kb. Η αρχική έχει 3,7 Mb και σε αυτή φαίνονται λεπτομέρειες.
Ίσως η πιο κοντινή φωτογραφία της νότιας όψης του σπιτιού που διατηρείται ακόμα -με τις όποιες αλλαγές- στην Απ. Παύλου, λίγα μέτρα πάνω από την Αθηνάς. Το βλέπουμε όπως το αποτύπωσε τον Μάρτιο 1917 ο οπερατέρ KF του Γαλλικού Φωτογραφικού Τομέα. Ο κορμός του τεράστιου πλατανιού μισοκρύβει την κρήνη που θα δούμε παρακάτω.
Από την αντίθετη κατεύθυνση, πάλι από φωτογράφο της Γαλλικής Στρατιάς, το είχαμε δει εδώ: https://archive.saloni.ca/453 Από την κρήνη φαίνεται μόνο μία ακρούλα της.
Φαίνεται όμως ολοκάθαρα σ’ αυτή τη φωτό του «Οπερατέρ Α», τραβηγμένη το καλοκαίρι του 1918, πλαισιωμένη από ένα τσούρμο κοριτσάκια της γειτονιάς.
Επιστρέφουμε στο σπίτι με την εικόνα του το 2014, που δεν διαφέρει πολύ από την τωρινή. Η αλλαγή στέγης (πιθανότατα απαραίτητη για να διασωθεί) εξαφάνισε το ζωγραφιστό διακοσμητικό μοτίβο από κάτω. Τα παράθυρα μειώθηκαν κατά ένα και τετραγωνίστηκαν, μειώνοντας κάπως το εντυπωσιακό εφέ που έδιναν οι στρογγυλάδες τους και τα μικρά τζαμλίκια. Παρ’ όλ’ αυτά, μαζί με το γωνιακό που επίσης υπάρχει ακόμα, είναι μια όαση έτσι όπως διατηρούνται περιτριγυρισμένα από άθλιες πολυκατοικίες του ’60 και νεοπαραδοσιακά των ‘90ς
Φωτογραφία γύρω στα 1916 με 1917, στα πέριξ της Ακροπόλεως μπροστά από την βυζαντινή Κινστέρνα, στο στενό που περνούσε από την βρύση της γωνίας των σημερινών οδών Παπαρέσκα και Ζάππα.
Μια εξαιρετική φωτογραφία. “Θεσσαλονίκη. Ταράτσα της εκκλησίας της Αγίας Παρασκευής [Αχειροποίητος], κατηλειμμένη από πρόσφυγες της Μακεδονίας” γράφει στη λεζάντα η πηγή. Δεξιά, βλέπουμε τον μιναρέ του Τσαρσαμπά.
Το βάθος της λήψης, χρησιμοποιήσαμε χθες όταν μιλήσαμε για την είσοδο της μονής Βλατάδων και το καφενεδάκι εκεί πάνω.
Σε ζουμ του πολυ ωραίου φόντου από μια λήψη του Οπερατέρ Τ, βλέπουμε την είσοδο όπως φαινόταν από μακριά. Αριστερά, μάλλον φαίνεται και το καφενεδάκι που είχαμε δει λίγες μέρες πριν.
Και μια και ο λόγος για το καφενεδάκι που το είχαμε δει εδώ: https://archive.saloni.ca/1819
μια σύνθεση του Θόδωρου Νάτσινα δύο λήψεων, με επαναλαμβανόμενο βέβαια το δέντρο, αλλά με σύνθεση της καταπληκτικής θέας που απολάμβαναν οι επισκέπτες.
Ο φάρος κατασκευάστηκε το 1864 από την γαλλική Εταιρεία Οθωμανικών Φάρων. Σύμφωνα με ό,τι έχω εντοπίσει ως τώρα, αποτελεί την πρώτη υποδομή που κατασκευάστηκε στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης για την αντιμετώπιση των προβλημάτων (ή διευκόλυνση της διεξαγωγής) των μεταφορών με τα νέα μέσα που αρχίζουν να πιέζουν την περίκλειστη Θεσσαλονίκη.
Η πρώτη εικόνα από την περίοδο του Α΄ΠΠ, η δεύτερη πιο σύγχρονη όπου φαίνεται η επέκταση που έγινε κάποια στιγμή στο βοηθητικό κτίριο του φάρου.
Η πρώτη εικόνα από το φιλμ που ανάρτησε ο κος Αϊβάζης σε σχόλιο στη σελίδα της ΘΧΠ.